Rider Waite Tarot.

 

 

 

Bolesław Prus

Człowiek jest wte­dy naj­szczęśliw­szy, kiedy do­koła siebie widzi to, co no­si w so­bie samym... 

 

 

 

 


The Municipal House (Obecni Dum) ceiling, Prague - 8906

A.Mucha Prague-via Wikimedia Commons.

Początkowo karty tarota służyły przede wszystkim do gry, ale dość szybko zaczęto nim wróżyć.

Najstarsze zachowane talie tarota, służącego wówczas do gry i zwanego trionfi (lub triumphi) pochodzą z ok. 1450 roku.

Najbardziej znane XV-wieczne talie tarota:

  • tarot Viscontich przeznaczony dla Filippo Marii Viscontiego; znajdująca się w zbiorach biblioteki Yale University talia zawiera oprócz zwyczajowych kart figuralnych (króla, królowej, rycerza i waleta) wizerunki panien na koniach
  • tarot Viscontich-Sforzów wykonany na życzenie Franciszka I Sforzy
  • Tarocchi di Mantegna (tarot Mantegny), składający się z pięciu serii po 10 kart każda, łącznie z 50 kart
  • Minchiate di Florence, talia 98 kart, w tym standardowe 78 kart plus 12 kart odpowiadających znakom Zodiaku, cztery karty dla żywiołów i cztery karty oznaczające cnoty kardynalne (Mądrość/Rozwaga, Wstrzemięźliwość, Odwaga/Moc i Sprawiedliwość)

W XVIII wieku zrodziła się także teoria, według kŧórej tarot miał być w rzeczywistości starożytną Księgą Thotha, uratowaną z pożarów, które nawiedzały biblioteki starożytnego Egiptu. Według legend, Księga Thotha zawierała wiedzę tajemną daną człowiekowi przez boga Thotha. Autorem teorii twierdzącej, że to tarot jest tą księgą, był francuski pisarz, badacz amator i wolnomularz, Antoine Court de Gébelin (ur. 1719/1728, zm. 1784).

Najsilniejszy wpływ na dzisiejszą strukturę i interpretację tarota miała grupa francuskich i angielskich okultystów na przełomie XIX i XX wieku. Ich studia oparły się na systemie ezoterycznym Kabały. Większa część talii opracowanych w XX wieku bazuje na pojęciach kabalistycznych w strukturze, symbolice i interpretacji. Czołowymi i typowymi przykładami są talie Rider-Waite Tarot Artura Edwarda Waite i Thoth Tarot Aleistera Crowleya

W początkach XX wieku tarotem zajmował się Carl Gustav Jung, który napisał pracę na temat jego symboliki i archetypów w nim zawartych.

 

 

Marilyn Monroe

Cóż z te­go, że człowiek ma cały świat, kiedy stra­ci duszę? 

 Słowo „tarot” tłumaczone z egipskiego oznacza Królewską Drogę. Symbole, które przekazują klasyczne karty Tarota przedstawiają zwrotne etapy w życiu człowieka, mówią zarówno o sprawach codziennych, jak i o przeżyciach wielkiej wagi. Dlatego Tarot to symbol drogi życiowej każdego z nas.




Warto te karty co jakiś czas pytać o zdanie, bo pokazują możliwe rozwiązania i wybory. Nie podejmują za nas decyzji, lecz wskazują nam najlepszą drogę. Tarot mówi o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, lecz to coś więcej niż tylko wróżba.


Wczoraj nie możemy już zmienić, ale mamy wpływ na dziś i jutro.

"Trudno pogodzić ogień i wodę - można jednak stworzyć z nich parę."

Anonim

"Serce ma swoje racje, których rozum nie zna."

Blaise Pascal

Wgłębiając się w tajemnice Tarota odkrywamy siebie, ciemne strony naszych osobowości, uczymy się patrzeć na otaczający nas świat. Zarazem mamy niepowtarzalną szansę duchowego rozwoju, wspięcia na jeden szczebel wyżej.
Tarot to labirynt, przez który bezpiecznie prowadzi nas nasza intuicja, owa nić Ariadny, o ile w pełni jej zaufamy. To klucz rozumienia, postrzegania, otwierający nasz umysł na nowe. Pozwala odkryć siebie, poznać bliżej własne ja. To jednak nie wszystko. Rozkładanie Tarota wymaga powagi, ciszy oraz wewnętrznego skupienia, tak niezbędnego by prawidłowo zinterpretować daną sytuację. Przed nami zostają odkryte różne wyzwania, wymagające odpowiedzialności od nas samych, także od pytających, dzięki czemu istnieje realna szansa na duchowe, i nie tylko, wzbogacenie życia. Istnieje, albowiem wyłącznie od nas zależy czy tak się stanie. To Tarot pozwala spojrzeć poza logikę i poczuć tchnienie ducha, ów święty nefesh, z którego powstał.
Tarot uważany jest przez znawców za klucz do wnętrza człowieka. Otwiera zakamarki i piwnice naszej duszy. Praktyka rozkładania Tarota (takie ujęcie jest mi bliższe niż spauperyzowane określenie wróżenie) ma więcej wspólnego z technikami medytacyjnymi, inicjacyjnymi i psychoterapeutycznymi, niż z prymitywnym przepowiadaniem przyszłości. Poznanie i zrozumienie Tarota wymaga wielu lat długotrwałych studiów nad tą wiedzą, a praca nad nim wywołuje głębokie zmiany w osobowości studiującego. Droga ta wcale nie jest łatwa, ani bezpieczna, jak każda zresztą forma duchowego rozwoju człowieka. Nie może on bowiem służyć do zabawy, a wróżenie dla zaspokajania pustej ciekawości z reguły bywa bardzo przykre dla wróżącego. Ale Tarot jest niezwykle cennym przewodnikiem i nauczycielem. Tym, którzy stawiają mu mądre pytania, udziela adekwatnych odpowiedzi.

"Poznaj samego siebie, a stanie przed tobą otworem cały świat" – Sokrates