Słońce

 

Astronomisches Symbol der Sonne

 

Wszystko, co żyje, musi umrzeć, przechodząc poprzez naturę do wieczności.. Otello

Słońce (łac. Sol, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu oraz mniejsze ciała niebieskie. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.

Astronomiczny symbol Słońca to okrąg z punktem w środku: ☉ (Unicode: 2609)

Słońce jest oddalone od Ziemi o około 150 mln km, leży w Ramieniu Oriona galaktyki Drogi Mlecznej, 26 tys. lat świetlnych od jej środka i około 26 lat świetlnych od płaszczyzny równika Galaktyki. Okrąża centrum Drogi Mlecznej z prędkością ok. 220-260 km/s w czasie ok. 226 mln lat, co daje ponad 20 obiegów w ciągu dotychczasowej historii gwiazdy.

Mitologia:

Helios (także Słońce, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios ‘Słońce’, łac. Sol, Helius ‘Słońce’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie Słońca jeden z tytanów; utożsamiany z rzymskim Solem.

Należał do drugiego pokolenia tytanów. Był bóstwem związanym z kultem Słońca. Według wierzeń starożytnych Greków przemierzał dzienne niebo na złotym rydwanie, zaprzężonym w cztery białe konie – Ajtona, Eoosa, Flegona i Pyroeisa Swą wędrówkę rozpoczynał (wynurzał się z fal Okeanosa) na Wschodzie i kończył (zanurzał się w falach Okeanosa) po drugiej stronie widnokręgu, na Zachodzie, gdzie kąpał swoje konie w Okeanosie. Drogę powrotną (wiodła pod Okeanosem) pokonywał na wielkiej czaszy Jego nadejście zwiastowała Eos.

Stanowił źródło życia i światła. Regulował bieg dni, miesięcy, lat i stuleci. Wzywano go na świadka podczas przysięgi, ponieważ przed jego obliczem nic się nie ukryło

Uchodził za syna tytana Hyperiona i tytanidy Tei oraz za brata Selene i Eos, przypuszczalnie także Tytana.

Był mężem Okeanidy Perseidy (Perseis) Spłodził z nią dwóch synów, Ajetesa i Persesa, oraz trzy córki, Kirke, Pazyfae i Kalipso. Miał liczne potomstwo ze swoimi kochankami: z Okeanidą Klimene – syna Faetona i córki Heliady (Merope, Helias, Fojbe, Ajterie, Dioksippe), z nimfą Rode (Rodos; według jednej z wersji uchodziła ona za pierwszą lub drugą żonę Heliosa) – synów Heliadów, z nimfą NeajrąFaetusę i Lampetię, z Leukotoe (Leukotea; została przemieniona w tymianek) – syna Tersanora. Kochanką Heliosa była również  (Klytia; została przemieniona w słonecznik) – odtrącił ją dla Leukotoe

Powszechnie uważano Apollina za boga Słońca (lub światła słonecznego), stąd kult Heliosa należał do rzadkości Boską cześć oddawano Heliosowi na Peloponezie, a szczególnie na wyspie Rodos (wydobył ją z głębin morza, gdyż Zeus, Posejdon i Hades podzielili władzę nad światem między siebie), której nazwa pochodzi od imienia jego ukochanej nimfy. Około 290 roku p.n.e. na wyspie został wzniesiony olbrzymi posąg Heliosa, tzw. Kolos Rodyjski.

Helios jest postacią, która w mitach pojawia się sporadycznie. Najbardziej znany mit opowiada o przejażdżce Faetona (syna Heliosa) rydwanem Heliosa po niebie i jej tragicznym końcu. W czasie tytanomachii Helios walczył po stronie Zeusa i jego braci.

W sztuce przedstawiany jest zwykle jako piękny mężczyzna z promienistą aureolą wokół głowy lub promienistą koroną na głowie

                                          Slońce w astrologii.

Kluczowe słowa: początek życia, duchowa energia, siła psychiczna i fizyczna, wola, witalność, autokreacja, własne „ja”.
Słońce symbolizuje indywidualność, witalność, wolę, energię, siłę, zdolności, sukcesy, karierę, poczucie wartości własnej. Przy czym mówi ono nie o tym, co widać na zewnątrz, ale o wewnętrznej istocie człowieka. Wskazuje na wolność osobistą, powodzenie, pozycję społeczną i materialną, sławę, uznanie, honory, szacunek, tytuły, nagrody, uznanie najbliższego otoczenia lub całego społeczeństwa. W horoskopie mężczyzny wskazuje na potencjał sił życiowych (witalność), w kobiecym jest wskaźnikiem poziomu miłości, serdeczności, dobroci i delikatności. Jego położenie w znakach Zodiaku i domach horoskopu daje informacje o sile przebicia jednostki, sposobie autokreacji i pokazywania siebie światu, o możliwościach zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego rozwoju.
Wschodzące w chwili urodzenia Słońce wskazuje nie tylko na duże ambicje i zdrową dumę, śmiałość, odwagę, męstwo, ale w dużym stopniu też na szczęście lub przynajmniej na szczęście w nieszczęściu.
Właściwości esencjalnej natury Słońca, pozytywne lub negatywne, odbijają się na kształtowaniu się charakteru człowieka. Wszelkie jego cechy stoją u podstaw procesu budowania charakteru jednostki. Można powiedzieć, że to od miejsca położenia Słońca w znaku i domu oraz jego konfiguracja z innymi planetami i elementami horoskopu zależy los człowieka, dlatego że jak mówi ludowe przysłowie rosyjskie: „Posiejesz charakter – zbierzesz los”. Analizując pozycję Słońca razem z wskaźnikami innych planet można zobaczyć wszystko o danym człowieku i to zarówno to dobre, jak i to złe, a także ocenić, czy będzie on silny, samodzielny i niezależny. Słońce pokazuje jakimi wrodzonymi talentami i zdolnościami została obdarzona dana jednostka, w jaki sposób wykorzysta je w życiu, będzie zajmować się działalnością intelektualną czy raczej pracą fizyczną, znajdzie szczęście czy czeka go nieszczęśliwy los itp.
Jeśli Słońce w horoskopie urodzeniowym ma silny status kosmiczny i nie jest uszkodzone, szczególnie przez planety złoczynne, to człowiek będzie cieszył się dobrą konstytucją. Można mu zagwarantować szczęście i pełnię życia, jak też sukcesy w sprawach państwowych, zawodowych i we wszelkich działaniach. Jeśli przy tym ma ono silne aspekty do dobroczynnych planet, to jednostkę czekają także honory, sława, uznanie, nagrody i wysokie tytuły, szczególnie w takim przypadku, gdy Słońce znajduje się między AS i MC.
Jeśli Słońce ma słaby status kosmiczny i jest uszkodzone przez złoczynne planety, cele życiowe jednostki zazwyczaj są znacznie mniejszego kalibru.
Jeśli Słońce znajduje się w niekorzystnym znaku Zodiaku (Wodnik, Waga, Skorpion, Ryby) lub w niekorzystnym domu horoskopu (VI, VIII, XII) i ma negatywne aspekty ze złoczynnymi planetami zapowiada to krótkie życie. Sytuację złagodzić może silny pozytywny aspekt z Księżycem, Jowiszem lub Wenus.
Pozytywne aspektarium Słońca ujawnia szlachetne cechy charakteru, człowiek taki może być nie tylko dobrym przyjacielem i oddanym kolegą, ale i wielkodusznym wrogiem.
Aspekt pomiędzy Słońcem i Marsem daje śmiałość, zacięcie, wzmacnia wolę, energię, ale człowiek z takim aspektem nie liczy się ze zdaniem innych.
Negatywne aspektarium z reguły ogranicza rozwój duchowy, wskazuje na brak wrażliwości, człowiek z takim Słońcem może stać się tyranem i despotą dla swoich podwładnych bądź odwrotnie – będzie pochlebcą i służalcem.
Jeśli Słońce ma tylko negatywne aspekty, szczególnie do złoczynnych planet, a przy tym brak jest wsparcia ze strony Jowisza lub Wenus, to jest to wskaźnik krótkiego życia. Ważną rolę może w tym wypadku odegrać dobra konfiguracja z Księżycem, Wenus lub Jowiszem, jako że może ona znacząco poprawić sytuację.
Jeśli Słońce ma niekorzystny aspekt z Saturnem, zapowiada to słabe zdrowie, niezdolność do pracy, inwalidztwo lub siłą wymuszony los, zmusza do przeżywania najróżniejszych problemów i ograniczeń.
Dobrze aspektowane Słońce w latach, w których jest ono dominantem (1933, 1940, 1947, 1954, 1961, 1968, 1975, 1982, 1989, 1996, 2003, 2010, 2017) wzmacnia ambicje, wielkoduszność, wierność, oddanie, przynosi uznanie i sławę, honory, szacunek, popularność i poparcie społeczne. Źle aspektowane działa odwrotnie, wzmacnia próżność, samouwielbienie, zarozumiałość, żądzę władzy, agresję, chorobliwą dumę, przynosi skłonność do zdrady.

Słońce i Księżyc
Pozycja Słońca, Księżyca i AS w różnych (pod względem żywiołów) znakach Zodiaku uważa się za najważniejsze, jeśli chodzi o kształtowanie się charakteru człowieka. Na przykład dobrze, kiedy Słońce znajduje się w znaku Barana (żywioł ognia), Księżyc w znaku Raka (żywioł wody) i AS w znaku Wodnika (żywioł powietrza).
Trzeba dokładnie analizować przede wszystkim te znaki Zodiaku, w których znajduje się Słońce, Księżyc, dominant urodzenia, AS i MC. Równie uważnie należy analizować te domy horoskopu, gdzie leży Słońce, Księżyc, dominant urodzenia i dominancie domów kardynalnych.
Znaki Zodiaku i domy horoskopu, w których znajduje się Księżyc i planeta, do której się on zbliża, wskazuje na sens życia danej osoby i najważniejszą pracę lub sferę działalności, które wyznaczył mu los.
Ta planeta w horoskopie, od której Księżyc oddala się w swoim aspekcie lub znajduje się z nią w koniunkcji separacyjnej wskazuje na główne zajęcie i sferę działalności w poprzedniej inkarnacji.
Wpływ Słońca jest korzystniejszy w męskich znakach Zodiaku (Baran, Bliźnięta, Lew, Waga, Strzelec, Wodnik), zaś Księżyca w żeńskich (Byk, Rak, Panna, Skorpion, Koziorożec, Ryby).
Słońce wywiera podwyższony wpływ w tym przypadku, jeśli znajduje się nad horyzontem, a Księżyc pod horyzontem. Jeśli Księżyc znajduje się nad horyzontem będzie działać silniej, o ile Słonce przy tym znajdzie się pod horyzontem. Jeśli oba Światła jednocześnie będą leżeć nad lub pod horyzontem, ich wpływ będzie mniej korzystny, niż jeśli one znajdują się po różnych stronach horyzontu.
Jeśli Słońce, Księżyc, dominant urodzenia i AS mają dobry status kosmiczny, to wskazuje to na udane i płodne życie do późnej starości. Należy również analizować konfigurację planet z AS, jako że wskazują one na przyczynę wszystkiego, czego dany człowiek w ciągu swego życia powinien doświadczyć.
Korzystna konfiguracja między Światłami i złoczynnymi planetami zapowiada napięcia w działalności zawodowej i sferze profesjonalnej. Może to dotyczyć aktywności naukowej, pracy badawczej, odkryć, sukcesów na polu wynalazczości i racjonalizatorstwa.
Niekorzystna konfiguracja między Światłami a złoczynnymi planetami nie tylko nasila namiętności i zwierzęce instynkty człowieka, ale także wskazuje na możliwość wystąpienia fatalistycznych i losowych zmian i transformacji w życiu człowieka.
Księżyc i Wenus połączone negatywnym aspektem w horoskopie dziecka wskazują na jego negatywny wpływ na życie matki, zaś Słońce i Saturn na życie ojca.
Słońce w horoskopach mężczyzn, a Księżyc – kobiet połączone negatywnym aspektem z Marsem wskazują na chorobliwe ambicje, żądzę władzy, agresywność i skłonność do wymuszeń, krytyki, jak też na skłonność do kłamstwa, oszczerstw i nieczystej gry.
Słońce i Księżyc, które jednocześnie mają negatywny aspekt do Saturna lub uszkodzony Księżyc u mężczyzn, a Słońce u kobiet wskazują na możliwość dużych nieprzyjemności, rozczarowań i strat przez fałszywych przyjaciół, dlatego przez całe życie w takim przypadku należy ostrożnie odnosić się do ich rad i rekomendacji.
Jeśli Księżyc nie ma aspektów do innych planet i elementów horoskopu, wskazuje to na brak energii i przedsiębiorczości, apatię, lenistwo, pewnego rodzaju psychiczne zahamowania lub ograniczenia.

SunSet - Sea of Japan

Foto via Wikimedia Commons.

 

 

 

Margit Sandemo:

Szczęście nie jest prze­cież sta­nem wie­cznym. Zresztą też i nie ok­re­sowym. Szczęście to po pros­tu ta­ki skur­cz ser­ca, które­go doz­na­je się cza­sami, kiedy człowieka prze­pełnia ta­ka ra­dość, że wprost trud­no ją znieść. Zni­ka równie szyb­ko jak się po­jawia. I nie ma go, dopóki nie na­dej­dzie zno­wu, by spra­wić, że człowiek uz­na życie za naj­wspa­nial­szy dar.